Czym jest uzależnienie?

Uzależnienie jest zjawiskiem szeroko opisanym w literaturze fachowej. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała uzależnienie za chorobę rozwijającą się w czasie, postępującą i śmiertelną. Istnieje możliwość zatrzymania uzależnienia na każdym etapie jego rozwoju, nie można go jednak całkowicie wyleczyć.

Uzależnienie charakteryzuje się następującymi objawami:

  • głód czyli uczucie silnego przymusu zażycia substancji
  • utrata kontroli nad częstotliwością zażywania, nad ilością substancji i nad niemożnością zaprzestania używania,
  • zmiana tolerancji oznacza zwiększające się zapotrzebowanie na substancję
  • zespół odstawienia to kilka współwystępujących ze sobą objawów psychofizycznych związanych z zaprzestaniem działania zażytej substancji, występowaniem głodów kiedy osoba uzależniona nie ma dostępu do substancji od której jest uzależniona ani innych środków, które stosuje zastępczo
  • koncentracja życia wokół substancji, jej spożywanie, radzenie sobie z objawami odstawienia poprzez zdobywanie i zażywanie substancji
  • straty w różnych obszarach życia nie powstrzymują osoby uzależnionej przed dalszym zażywaniem.

Uzależnienie charakteryzują także mechanizmy typowe dla funkcjonowania i myślenia osoby uzależnionej, takie jak:

  • mechanizm iluzji i zaprzeczeń
  • mechanizm nałogowego regulowania uczuć
  • mechanizm rozpraszania i rozdwajania “JA”

Czy moje dziecko jest uzależnione?

Informacją dla rodzica świadczącą o tym, że z jego dzieckiem dzieje się coś złego jest szereg sygnałów ostrzegawczych, takich jak:

Zmiany w zachowaniu:

  • nagłe zmiany nastroju i aktywności,

  • nadmierny apetyt lub brak apetytu,

  • spadek zainteresowań,

  • pogorszenie się ocen, wagary, konflikty z nauczycielami,

  • izolowanie się od innych,

  • częste wietrzenie pokoju, używanie kadzidełek, odświeżaczy powietrza,

  • wypowiedzi zawierające pozytywny stosunek do narkotyków,

  • bunt, łamanie ustalonych zasad, napady złości, agresja,

  • nagła zmiana przyjaciół, zwłaszcza na starszych,

  • niewytłumaczone spóźnienia, późne powroty,

  • kłamstwa, wynoszenie wartościowych przedmiotów z domu, trudno wytłumaczalny przypływ gotówki,

  • tajemnicze, krótkie rozmowy telefoniczne, nagłe wyjścia.

Zmiany w wyglądzie zewnętrznym:

  • nowy styl ubierania się,

  • spadek ciężaru ciała, częste przeziębienia, krwawienie z nosa, bóle różnych części ciała, zaburzenia ,

  • pamięci oraz toku myślenia,

  • przekrwione oczy, zwężone lub rozszerzone źrenice,

  • bełkotliwa, niewyraźna mowa,

  • słodkawa woń oddechu, włosów, ubrania, zapach alkoholu, nikotyny, chemikaliów,

  • ślady po ukłuciach, ślady krwi na bieliźnie,

  • brak zainteresowania swoim wyglądem i nieprzestrzeganie zasad higieny.

    PAMIĘTAJ ŻE, DOPIERO POJAWIENIE SIĘ KILKU WYMIENIONYCH OBJAWÓW MOŻE WSKAZYWAĆ NA NARKOTYKI.

Narkotyki i przybory do ich używania:

  • fifki, fajki, bibułki papierosowe,

  • małe foliowe torebeczki z proszkiem, z tabletkami, z kryształkami lub suszem,

  • kawałki opalonej folii aluminiowej, łyżka,

  • białe lub kolorowe pastylki z wytłoczonymi wzorkami,

  • leki bez recepty,

  • tuby, słoiki, foliowe torby z klejem,

  • igły, strzykawki.

W jaki sposób mogę pomóc swojemu dziecku?

Przy zetknięciu się z problemem używania przez dziecko narkotyków i innych substancji psychoaktywnych wielu rodziców nie do końca wie co w takiej sytuacji zrobić. Próbując czasami nie zaszkodzić dziecku, część rodziców woli udawać, że ten problem w rzeczywistości nie istnieje w ich rodzinach. Nie jest to jednak droga do rozwiązania problemu. Prawdziwą pomocą może być dopiero rozmowa ze specjalistą w dziedzinie leczenia uzależnień, który pomoże określić stan faktyczny oraz czy dziecko dopiero podjęło eksperymentowanie z narkotykami czy jest to już głębsze stadium problemu – stadium uzależnienia.